پایگاه خبری قم نيوز 14 شهريور 1398 ساعت 12:00 http://qomnews.ir/news/81805/تبلور-عشق-دلدادگی-حسینی-بین-الحرمین -------------------------------------------------- عنوان : تبلور عشق و دلدادگی حسینی در بین الحرمین -------------------------------------------------- لحظه خداحافظی فرا میرسد، بغضی بر گلوها چنگ می‌اندازد زیرا قطعه ای از وجود خود را در این مکان مقدس جای می‌گذارد ولی اگر حاجت روا شده باشند به زودی طلبیده میشوند و تولدی دوباره را تجربه می‌کنند. متن : به گزارش قم نیوز ایمن سادات موسوی نژاد: تشنه آب فراتم ای اجل مهلت بده/ تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا. بیکران آبی مشاهده میشود تا عطش خاک ترک خورده بیابان وجودشان را سیراب کند. 72 نفر دعوت شدهاند تا خود را به چشمه جوشان عشق و عاشقی برسانند و با آب تنی در چشمه حیات تولدی دوباره را به جسم و جان خود هدیه کنند. عاشقانی رهسپار این دیار هستند که برای نخستین بار می خواهند نظاره گر بین الحرمینی باشند که بارها توصیف آن را شنیده و عکس های آن را دیده اند. با بیان السلام علیک یا ابا عبدالله(ع) ناخودآگاه اشکها جاری میشود و حوائج را زمزمه میکنند. به یاد تشنه لبان کربلا آتشی بر خرمن وجودشان افکنده می شود که تا فلک زبانه می کشد و از شدت و حرارت آن فریاد یا حسین(ع) و یا عباس(ع) سر میدهند. هق هق گریه هایشان گوش فلک را کر میکند و همنوا با زهرای اطهر(س) به همدردی می پردازند. نوای سقای دشت کربلا ابوالفضل(ع) دستههای عزاداری با نوازش گوش ها نوید فرارسیدن محرم را می دهند. هر کس عشق و ارادت خود را به نوعی به قمر بنی هاشم(ع) و ارباب بی کفن(ع) ابراز می کند. برخی به احترام اباعبدالله(ع) و قمر بنی هاشم(ع) با پای برهنه فاصله بین الحرمین را طی می کنند. برپایی ایستگاه های صلواتی و توزیع غذاهای نذری نردبانی برای عروج به عرش عشق بازی است. زن و مرد، پیر و جوان، سیاه و سفید و عرب و عجم از اقصی نقاط خود را به سرزمین نور رساندند تا بتوانند التیامی برای دردهای خود بیابند و لحظه ای آرامش را به دل های خود هدیه کنند و دری برای گشایش حوائج آنها گشوده شود. دستههای عزاداری با هروله و مداحی به حرم های حضرت عباس(ع) و امام حسین(ع) رهسپار می شوند. چشم آسمان در عزای پسر فاطمه(س) خون است ولی بغض خود را فرو می خورد. بین الحرمین را که دیده باشی هیچ جای این کره خاکی را نمی توانی مانند آن پیدا کنی زیرا زمین و آسمان پیوند خورده. کافی است لحظه ای در این مسیر بنشینی و نظاره گر گنبد طلایی حضرت عباس(ع) و امام حسین(ع) باشی. لحظه خداحافظی فرا می رسد. بغضی بر گلوها چنگ می اندازد زیرا قطعه ای از وجود خود را در این مکان مقدس جای می گذارد ولی اگر حاجت روا شده باشند به زودی طلبیده می شوند و تولدی دوباره را تجربه می کنند. انتهای پیام/ 110